Bizim İçin Sadece Maç Değildi

Milli Takım’ın elenmesinin şokunu hepimiz yaşıyoruz. Elbette sahadaki oyuncular da üzgün. Belki soyunma odasında gözyaşı dökenler oldu, belki günlerce bu yenilgiyi unutamayacaklar… Ama Amerika’da yaşayan Türkler olarak bizim içimizdeki burukluk biraz daha farklı. Çünkü bu sadece bir maç değildi. Bizim için Milli Takım’ın Amerika’ya gelmesi; sanki memleketin bize gelmesi gibiydi. Aylar öncesinden takvimler işaretlendi. Biletler alındı. Bazılarımız eyalet değiştirdi, saatlerce yol yaptı. Bazılarımız iş yerinden izin aldı, vardiya değiştirdi, planlarını iptal etti. Restoranlar dev ekranlar kurdu. Kafeler bayraklarla süslendi. Evlerde formalar hazırlandı. Çocuklar ilk kez Milli Takım heyecanını burada yaşasın diye aileler onları yanına aldı. Paraguay maçında rekor sayıda Türk bir araya geldi. Belki de Amerika’da bugüne kadar bu kadar Türk, Türk Günü yürüyüşlerinde bile aynı anda bir araya gelmemişti. O gün sadece tribünler dolmadı… Hasret doldu. Özlem doldu. Memleket sevgisi doldu. Sizler Türkiye’de her hafta takımını izleyebilirsin… Ama bizim için burada ay-yıldızlı formayı görmek, İstiklal Marşı’nı binlerce kişiyle aynı anda söylemek, o kalabalığın içinde “yalnız değilim” demek bambaşka bir şeydi. 90 dakika boyunca sadece maçı izlemedik… Memleketi izledik. Özlemimizi izledik. Hasretimizi izledik. Ve şimdi hepsi bir anda bitti. Kazansaydık belki günlerce bunu konuşacaktık. Şimdi ise içimizde kocaman bir boşluk kaldı. Yine de… Bize bu heyecanı yaşattığınız, bizi aynı bayrağın altında bir araya getirdiğiniz için teşekkür ederiz. Çünkü bazen futbol sadece futbol değildir. Bazen binlerce kilometre uzakta insana, hâlâ ait olduğu yeri hatırlatır. 🇹🇷